Το WordPress έχει τη φήμη ότι «το στήνεις και δουλεύει». Και σε έναν βαθμό αυτό είναι αλήθεια — γι’ αυτό άλλωστε κυριαρχεί παγκοσμίως. Το πρόβλημα ξεκινά όταν αυτή η ευκολία εκλαμβάνεται ως άδεια για πρόχειρες αποφάσεις. Πολλοί ιδιοκτήτες ιστοσελίδων αντιμετωπίζουν το WordPress σαν κάτι στατικό, κάτι που στήθηκε μια φορά και απλώς… υπάρχει. Στην πράξη όμως, μια WordPress ιστοσελίδα είναι ένα ζωντανό σύστημα. Και όταν δεν το φροντίζεις, αρχίζει να σου το δείχνει.
Ένα από τα πρώτα και πιο επικίνδυνα λάθη είναι η αποφυγή των ενημερώσεων. Ο φόβος ότι «θα χαλάσει το site» οδηγεί αρκετούς στο να αφήνουν μήνες — ή και χρόνια — χωρίς αναβαθμίσεις. Το ειρωνικό είναι ότι αυτό ακριβώς αυξάνει τις πιθανότητες να χαλάσει κάτι σοβαρά. Οι ενημερώσεις δεν είναι καπρίτσιο των developers· κλείνουν τρύπες ασφαλείας, διορθώνουν bugs και βελτιώνουν τη συμβατότητα. Όσο περισσότερο καθυστερούν, τόσο πιο δύσκολη και ριψοκίνδυνη γίνεται η επόμενη αναβάθμιση.
Αμέσως μετά έρχεται η υπερβολική χρήση προσθέτων. Το WordPress δίνει τη δυνατότητα να προσθέσεις λειτουργίες με δύο κλικ, και αυτό είναι ταυτόχρονα ευλογία και κατάρα. Plugins μπαίνουν για κάθε μικρή ανάγκη, συχνά χωρίς να εξετάζεται αν επικαλύπτονται μεταξύ τους ή αν πραγματικά χρειάζονται. Το αποτέλεσμα είναι ιστοσελίδες βαριές, αργές και γεμάτες πιθανά σημεία αστοχίας. Δεν φταίει το WordPress όταν κάτι «σέρνεται» — συνήθως φταίει το ότι έχει φορτωθεί με περισσότερα απ’ όσα μπορεί να διαχειριστεί σωστά.
Η ασφάλεια είναι ένα άλλο σημείο που συχνά υποτιμάται. Πολλοί θεωρούν ότι «δεν είμαι μεγάλος στόχος, άρα δεν κινδυνεύω». Η πραγματικότητα είναι ότι τα περισσότερα hacks δεν είναι στοχευμένα· είναι αυτοματοποιημένα. Αν η ιστοσελίδα είναι εκτεθειμένη, θα βρεθεί. Αδύναμοι κωδικοί, απουσία SSL, μηδενικά backups και πλήρης άγνοια για το τι συμβαίνει στο παρασκήνιο είναι ένας συνδυασμός που αργά ή γρήγορα κοστίζει.
Σχεδόν πάντα, κάπου στη διαδρομή εμφανίζεται και το θέμα της ταχύτητας. Η ιστοσελίδα «φορτώνει, άρα είναι εντάξει» — μέχρι να συνειδητοποιήσει κανείς ότι ο επισκέπτης έχει ήδη φύγει. Βαριές εικόνες, κακοσχεδιασμένα θέματα και φθηνό hosting δημιουργούν μια εμπειρία που κουράζει πριν καν προλάβει να πείσει. Και εδώ το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι χρήστες· είναι και οι μηχανές αναζήτησης, που πλέον τιμωρούν ξεκάθαρα τις αργές σελίδες.
Ένα πιο ύπουλο λάθος είναι η απουσία ουσιαστικής στρατηγικής περιεχομένου. Πολλά sites γεμίζουν με κείμενα «για να υπάρχουν», χωρίς ξεκάθαρο στόχο ή κατεύθυνση. Το αποτέλεσμα είναι μια ιστοσελίδα που φαίνεται ολοκληρωμένη, αλλά δεν λέει τίποτα συγκεκριμένο σε κανέναν. Το περιεχόμενο δεν χρειάζεται να είναι πολύ — χρειάζεται να είναι χρήσιμο, σαφές και σχεδιασμένο με βάση τον πραγματικό επισκέπτη, όχι απλώς το SEO checklist.
Συχνά παραλείπεται και κάθε μορφή caching ή βελτιστοποίησης, παρότι πρόκειται για από τις πιο απλές παρεμβάσεις με τεράστιο όφελος. Η διαφορά μεταξύ ενός site με σωστό caching και ενός χωρίς είναι συνήθως νύχτα με μέρα, κι όμως πολλοί το αγνοούν μέχρι να εμφανιστεί πρόβλημα.
Τέλος, υπάρχει η γενική αντίληψη ότι η ιστοσελίδα «τελείωσε». Ότι δεν χρειάζεται πια φροντίδα. Στην πραγματικότητα, η έλλειψη συντήρησης είναι αυτό που μετατρέπει ένα καλό site σε πρόβλημα με τον χρόνο. Βάσεις δεδομένων γεμίζουν σκουπίδια, περιεχόμενο παλιώνει, plugins μένουν πίσω και κανείς δεν το καταλαβαίνει — μέχρι να είναι αργά.
Το WordPress δεν αποτυγχάνει από μόνο του. Αποτυγχάνει όταν αντιμετωπίζεται πρόχειρα. Με σωστή διαχείριση, τακτική συντήρηση και λίγη πειθαρχία, μπορεί να παραμείνει γρήγορο, ασφαλές και επαγγελματικό για χρόνια. Χωρίς αυτά, ακόμα και το καλύτερο εργαλείο χάνει την αξία του.